Το καταναγκαστικό σεξ των διακοπών

Η αλήθεια είναι ότι στο βαθμό που η καθημερινότητα είναι και για τους δύο πολύ κουραστική, το ζευγάρι μπορεί να μην έχει κατά τη διάρκεια του χρόνου σεξουαλικές επαφές όσο συχνά θα επιθυμούσε Ίσως ακόμα να μην επιθυμεί την ερωτική επαφή τόσο συχνά όσο θεωρεί ότι θα έπρεπε. Είναι μεγάλος αριθμός υποχρεώσεων, ο ελάχιστος χρόνος, το καθημερινό στρες και η σωματική και συναισθηματική κόπωση που συχνά συσσωρεύονται μπορούν να έχουν επίπτωση στην ερωτική επιθυμία τόσο του άνδρα όσο και της γυναίκας. Μπορεί δηλαδή να έρθει η στιγμή που να μην ισχύει τόσο το δεν «προλαβαίνω» αλλά το «δεν έχω διάθεση». Αυτό μπορεί να είναι πολύ τρομακτική συνειδητοποίηση για τους δύο συντρόφους και να αποφεύγουν να την επεξεργαστούν με οποιοδήποτε τρόπο. Αντιθέτως προβάλλουν την έλλειψη χρόνου ή και σε κάποιες περιπτώσεις χώρου ως δικαιολογία και περιμένουν τις διακοπές όπου όλα τα εμπόδια θα λείπουν και επιτέλους θα μπορούν να κάνουν πολύ σεξ.

Τι γίνεται όμως όταν αυτή η στιγμή έρχεται? Υπάρχει άπλετος χρόνος, ειδυλλιακά τοπία, χαλαρή ατμόσφαιρα, αλλά δεν υπάρχει ερωτική διάθεση. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα το ζευγάρι μπορεί να έχει σεξουαλική επαφή καταναγκαστικά, ενώ εκείνη τη στιγμή ο ένας ή και οι δύο θα προτιμούσαν να κάνουν κάτι άλλο. Επιλέγουν όμως να κάνουν σεξ γιατί αλλιώς θα πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με το πρόβλημα που υπήρχε τόσο καιρό και κανένας δεν το ανέφερε. Το σεξ γίνεται μηχανιστικά, βιαστικά, χωρίς την κατάλληλη συναισθηματική σύνδεση, χωρίς αυτό το κάτι παραπάνω που τόσο καιρό τους έλειπε. Το κακό συνεχίζεται όταν γι αυτή την εμπειρία πάλι δε μιλάνε, γιατί φοβούνται ότι μια τέτοια συζήτηση θα χαλάσει τις διακοπές που τόσο έχουν ανάγκη.

Η αλήθεια είναι ότι μια τέτοια συζήτηση αν γίνει ήρεμα, με όμορφη διάθεση και αν δεν υφέρπουν σοβαρά προβλήματα στην επικοινωνία του ζευγαριού, μπορεί να σώσει τις καλοκαιρινές διακοπές και να προσφέρει μια ευκαιρία πραγματικής ανανέωσης της σεξουαλικής ζωής. Είναι σημαντικό η συζήτηση να γίνει χωρίς να έχει προηγηθεί ή να έπεται ερωτική επαφή. Καλό είναι να σημειωθεί η ανάγκη για ξεκούραση και χαλάρωση και το πόσο σημαντικό είναι στις διακοπές να μην υπάρχει πρόγραμμα ώστε να απολαύσουν τη δυνατότητα να εκφράσουν αυθόρμητα ο καθένας την επιθυμία του.

Είναι παράλληλα ευκαιρία να συζητηθούν οι ερωτικές επιθυμίες του καθενός χωρίς όμως επικρίσεις στην προηγούμενη σεξουαλική τους ζωή και χωρίς να κατηγορούν ο ένας τον άλλον για περιορισμούς και ηθικές αναστολές.

Άλλο ένα σημαντικό στοιχείο είναι να απαγκιστρωθούν οι δύο σύντροφοι από την αντίληψη ότι υπάρχει φυσιολογικός και μη φυσιολογικός αριθμός φορών σεξουαλικής επαφής, ο οποίος μάλιστα είναι αυξημένος κατά τη διάρκεια των διακοπών. Δεν μπορούν αντικειμενικοί κανόνες να ισχύουν για ότι πιο υποκειμενικό υπάρχει, την ερωτική μας επιθυμία. Το που, πότε και υπό ποιες συνθήκες θα επιθυμήσει κάποιος δεν μπαίνει σε νόρμες και καλούπια.

Πέρα λοιπόν από τη συζήτηση του ζευγαριού πρέπει ο καθένας να στραφεί στη δικιά του σεξουαλικότητα και να την αναδεικνύει με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Το σκηνικό των καλοκαιρινών διακοπών βοηθάει τόσο την έκφραση της σεξουαλικότητάς μας, όσο και τη λειτουργία της φαντασίωσης και της επιθυμίας μας . Αυτό σε συνδυασμό με την έμφαση που μπορεί να δοθεί στις περισσότερες ευκαιρίες για αναθέρμανση της συντροφικότητας όπως είναι το ήρεμο πρωινό ξύπνημα που κανένας δε τρέχει για τη δουλειά, τα κοινά γεύματα κτλ και την ειλικρινή συζήτηση, μπορούν να οδηγήσουν σε μια καλή σεξουαλική ζωή και στη διατήρηση μιας όμορφης σχέσης.

Υπογράφει η Α.Γυφτοπούλου, ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια, επιστημονική συνεργάτιδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Γυναίκα ναυτικού;;;;

Δύσκολο πράγμα να είσαι γυναίκα ταξιδιάρη..

Σε εποχές που άρχιζε η κοινωνία να ξεμουδιάζει από τα στερεότυπα, λίγο μετά το Μαη του ΄68.

Τα ηθικοπλαστικά κουτάκια, παρέμεναν στη θέση τους αμετακίνητα.

Ο αναβρασμός δεν αφορούσε την ηθική!

Θεός φυλάξει!

Οι κορασίδες, έπρεπε πάση θυσία, να διατηρούν την παρθενία τους έστω και με κόλπα «ραψίματος»!

Το τι ..ραπτομηχανή έπεφτε σε γυναικολογικά κρεβάτια δε λέγεται!

Στο μεταξύ τίγκα τα παραλιακά ξενοδοχεία από Ν.Φάληρο μέχρι Τζιτζιφιές και βάλε…

Το τι συγγενείς και φίλους ανταμώναμε στη ρεσεψιόν δεν λέγεται!

Αν η τύχη σου σε έριχνε στην αγκαλιά του άντρα που είχε φυλλάδιο, οι κανόνες σκλήραιναν.

Οι δέκα εντολές ωχριούσαν..

Αυτή η ριμάδα γυναίκα του Καίσαρα που έπρεπε ΚΑΙ να το δείχνει μου έκανε τα νεύρα σαν το κοπανέλι της γιαγιάς μου.

Ποιος ηλίθιος εγκέφαλος κατέβασε αυτό το τσιτάτο να μου τον φέρνανε να τον κάνω λιώμα!

Ο διορισμός στην Τράπεζα παραιτήθηκε πριν ακόμα εκπληρώσει το χρέος του...

Η δικαιολογία ήταν πως θα χάσω τα ταξίδια! Θα έπρεπε να ακολουθώ τον Νίκο στα ταξίδια…

Οι απόπειρες να γραφτώ σε σχολή γραφιστικής έπεφταν στην ίδια λούμπα.

Οι όροι «πλαγίως πλην σαφώς» έμπαιναν από το οικογενειακό περιβάλλον.

Ο κάτοχος του φυλλαδίου, δυστυχώς γι’ αυτούς ήταν προοδευτικός.. αλλά τα σόγια μας μέσα σε κατάσταση λίγο πριν το εγκεφαλικό!

Τι θα πει καλέ ο κόσμος; Οι θειάδες; Οι γείτονες; Οι κουνιάδοι και όλες οι λοιπές συντηρητικές δυνάμεις;

Και ήρθαν οι λεμονανθοί.. να στεγάσουν τον έρωτα που είχε προ πολλού φιλοξενηθεί στα γνωστά στέκια.

Ηρθε και η ώρα που θα ακολουθούσα τον έρωτα μου στο πρώτο μπάρκο!

Άλλες στιγμές παραφροσύνης που θα έφευγε το κοριτσάκι τους, μόνο του να πάει στη Σιγκαπούρη να ανταμώσει το πλοίο.. που ήταν άμαθο..λες και δεν το ήξεραν.. και το άλλοθι τους κατέρρεε..

Ευχές όλων να έρθει το μωρό που θα με «κλείδωνε» στο σπίτι!

Ετσι έβλεπαν την λαχτάρα μας για τον ερχομό του παιδιού μας…και εκείνο όλο την κοπανούσε και δεν ερχόταν.. έτσι για να πάρει εκδίκηση και να αφήσει τη μανούλα να γνωρίσει λιμάνια, κόσμους,

ορίζοντες, που μέχρι τότε στα βιβλία χάζευε…

Σε ευχαριστώ πουλάκι μου, για όσα με «άφησες» να ζήσω στα ταξίδια μου…και να κάνω Πρωτοχρονιά στη λίμνη πάνω στο κανάλι του Παναμά να γνωρίσω την Ινδία, το Πακιστάν, τη Β.Κορέα, τη Κίνα του Μάο, να περάσω τον Ισημερινό, Ν.Αφρική, όλα τα λιμάνια της Ευρώπης.. της Κεντρικής Αμερικής …

Οι λεμονανθοί είχαν ξεραθεί σ’ ένα κουτί και βρισκόμαστε με τρία αστέρια στις αγκαλιές μας!

Οι πιο ωραίες ευωδιές βλάστησαν!

Η παλάντζα της ζωής μας δεν ήταν στα ίσια..

Εγερνε κάθε που ετοίμαζα, την βαλίτσα μεταξύ κλάματος, απελπισίας και δύναμης να μη καταλάβουν τα παιδιά… που ζούσαν την δική τους απώλεια εκτοξεύοντας εμετούς σαν μόνη αντίδραση.

Οι συμβάσεις δεν είχαν την δική μας υπογραφή!

Και μου έδωσε ο καπετάνιος μου φτερά, να πετάξω… να κάνω τα όνειρα μου, να μη μετανιώσω για τη ματαίωση.

Δεν κλειδώναμε τη πόρτα στο διάστημα της απουσίας του…

Μπαινόβγαινε κόσμος και τα πατζούρια πάντα ανοιχτά…

Και οι φωνές του καθωσπρεπισμού δυνάμωναν.. Όταν αποφασίσαμε να ανοίξουμε δικές μας δουλειές δεν προφταίναμε τις λιποθυμίες και τα υπογλώσσια..

Τα ταξίδια συνεχίζονταν, αλλά ο χρόνος του μοιράσματος δεν λιγόστευε..

«Τι σου λείπει και ασχολείσαι με άλλα ντ’ άλλα;»

Αυτά τα άλλα ήταν τα όνειρα μου και μπορούσα να τα κουμαντάρω μια χαρά!

Μια μάνα μιζεριασμένη, πώς να δώσει στήριξη;

Εκτός από την παρκετίνη ήθελα και άλλες μυρωδιές..

Πολλές γυναίκες ναυτικών συναναστράφηκα, μπλεγμένες μεταξύ του «θέλω» και του «δεν πρέπει».

Της κλεισούρας που ξεμύριζε στην επιστροφή της βαλίτσας..
Και στούμπωναν.. και οι αναστεναγμοί έπεφταν στα παιδικά αυτιά, κάνοντας την έλλειψη πένθος...
Στο τέλος ξέβραζαν τον συσσωρευμένο θυμό και τον μετάλλαζαν σε θυσία...

Για να μη λέω τώρα στο σκαλοπάτι αυτό της ζωής μου πως δεν έζησα, να μη ψάχνω να βρω χρόνια άδεια που πέρασαν.. να μην μετρώ απουσίες.. ήθελα να είμαι παρούσα..

Σταυροκοπιόταν η μάνα μου μη με δει κανένα μάτι να γυρίζω το βράδυ… μπλάβιαζε σαν πήγαινα θέατρο, σαν έτρεχα με σημαίες… σαν ακολουθούσα τη πορεία της αλλαγής που ήθελα να έρθει …με μισάνοιχτη την πόρτα περίμενε.. πάω στοίχημα πως με έταζε στους αγίους να μου βάλουν μυαλό..

«Γυναίκα ναυτικού σου λέει ο άλλος! Τα ίδια μυαλά κουμαντάρεται!»

Κρυφογελούσαμε με το Νίκο που είχε αναγκαστεί να δώσει μάχες με τα σόγια του…

Ο καθένας μας είχε αναλάβει το μερίδιο του…

Στο δικό μου χαραχτήρα για να «δώσω» πρέπει να ήμουν στην πρίζα… να μπορέσω να σταθώ στα αστάθμητα που ήρθαν να μας λειώσουν… και αντάμωσα πολλά, αλλά δεν τα φοβήθηκα γιατί την ψυχή την είχα εκπαιδεύσει να μη φοβάται ….

Η ζωή δεν κάνει ρουσφέτια…θέλει πόλεμο…

..το δύσκολο ΤΩΡΑ αύριο θα γίνει ΧΤΕΣ….

Είναι μια εξιστόρηση διαδρομής, για όσους με ακούνε..
Για όλους εσάς που ακολουθώ! Σέβομαι! Καμαρώνω! Αγαπώ!
Σας ευχαριστώ!!!!!!!!!!!
Που με συντροφεύεται τώρα που δεν μπορώ να κάνω ταξίδια..
που είμαι …έγκλειστη (χα) από το καλοκαίρι αλλά δες...
Χαμογελώ !

Δίαιτα στοπ! Σήμερα γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα κατά της δίαιτας!

Υπάρχουν εορτασμοί και εορτασμοί. Ο σημερινός, για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας, διεκδικεί τον τίτλο του πλέον ιδιότυπου.
Καθιερώθηκε άλλωστε το 1992, με πρωτοβουλία της Μέρι Εβανς, επικεφαλής σχετικής εκστρατείας στη Βρετανία, και συγγραφέα του βιβλίου «Τα έχεις όλα, χωρίς να κάνεις δίαιτα».
Εχοντας ταλαιπωρηθεί από νευρική ανορεξία, η κυρία Evans καλεί τους αναγνώστες της να αποτινάξουν τα άγχη που δημιουργούν τα κοινωνικά στερεότυπα περί ομορφιάς και να αποδεχθούν χωρίς σύνδρομα τα κιλά που τους χάρισε η φύση.
Απώτερος στόχος, η κατανόηση των ζημιών που μπορεί να επιφέρει στον οργανισμό μία δίαιτα αδυνατίσματος, αλλά και η εξάλειψη των διακρίσεων κατά όλων όσοι είναι τροφαντοί.
Βασικό επιχείρημα της φιλοσοφίας αυτής είναι ότι σχεδόν όλες οι διατροφικές διαταραχές οφείλονται κατά κύριο λόγο σε δίαιτες, και την εμμονή με το σωματικό βάρος. Υπερφαγία, βουλιμία, νευρική ανορεξία συσχετίζονται άμεσα με τους διατροφικούς περιορισμούς, και την έλλειψη ανακλαστικών στο αίσθημα της πείνας ή του κορεσμού.

Η γυναίκα που θυμάται τα πάντα

Έχει πραγματικά μπερδέψει τους επιστήμονες μία 40χρονη γυναίκα στις ΗΠΑ η οποία θυμάται τα πάντα. Από συμβάντα στην προσωπική της ζωή έως και γεγονότα που συνέβησαν δεκαετίες πριν.



Η γυναίκα έγραψε ένα γράμμα στον επιστήμονα James McGaugh, ειδικό σε θέματα μνήμης, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, περιγράφοντάς του την πραγματικά αξιοθαύμαστη ικανότητά της να θυμάται οτιδήποτε έχει συμβεί μία ορισμένη ημέρα. Στο γράμμα τού έγραψε ότι δίνοντάς της μία συγκεκριμένη ημερομηνία (οποιαδήποτε!) είναι σε θέση να ανακαλέσει τι ημέρα της εβδομάδας ήταν, τι καιρό είχε αλλά και θέματα της επικαιρότητας εκείνης της ημέρας!
Φυσικά, το γράμμα κέρδισε το ενδιαφέρον του επιστήμονα και μαζί με την ερευνητική του ομάδα προσπάθησε να εξετάσει το φαινόμενο. Μαζί με δύο ακόμη καθηγητές του Πανεπιστημίου την υπέβαλλαν σε διάφορες ψυχολογικές δοκιμασίες.

Ο επιστήμονας αρχικά ήταν σκεπτικός, τώρα πλέον έχει πειστεί για την απίστευτη ικανότητα της γυναίκας. Η αρχική του υπόθεση ήταν ότι τα εν λόγω γεγονότα που θυμάται η γυναίκα, πρέπει να είχαν ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για την ίδια, γι’ αυτό και τα θυμάται. Αυτή η υπόθεση απορρέει από σχετικά ευρήματα της έρευνάς του για τη σχέση του στρες και των ορμονών με τη μνήμη.

http://www.planitikos.com/2011/04/blog-post_2801.html

H ατάκα της ημέρας σε μια νέα ομάδα στό Facebook

Kάποιες ατάκες είναι απίστευτες! Μας έστειλε λοιπόν μια τέτοια ένας φίλος/blogger την ομάδα που έφτιαξε στο Facebook. Ποιά είναι αυτή;
Από μικρό μου άρεσε το SEX. Αφού διάβαζα και πήδαγα τις σελίδες

ΚΑΝΤΕ Like ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΕΔΩ

Από "καθρεφτοφοβία" πάσχουν οι γυναίκες άνω των 40

Από... καθρεφτοφοβία υποφέρει ο 90% των γυναικών άνω των 40 χρόνων σύμφωνα με έρευνα Βρετανών επιστημόνων ενώ οι κυρίες στις δεκαετίες των 50 και των 60 είναι πολύ αρνητικές όσον αφορά την εξωτερική τους εμφάνιση με αποτέλεσμα οι ειδικοί να έχουν...

δώσει την ονομασία σε αυτό το φαινόμενο ως «σύνδρομο καθρέφτη μέσης ηλικίας».
Αντίθετα, ευχαριστημένες με τον εαυτό τους είναι το 9% των γυναικών άνω των 50 ενώ το 43% των γυναικών στη δεκαετία των 20 δηλώνει πλήρως ικανοποιημένο από την εξωτερική του εμφάνιση.

Στην έρευνα συμμετείχαν 1.200 γυναίκες και διαπιστώθηκε πως η αυτοπεποίθηση των ώριμων γυναικών χαντακώνεται τόσο από τα νεανικά πρότυπα που προβάλλονται καθημερινά όσο και από τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα με την πάροδο των ετών.

Σύμφωνα με το Βήμα, όλες οι κυρίες άνω των 40 απάντησαν πως θέλουν να αλλάξουν την εμφάνιση τους κυρίως να έχουν επίπεδη κοιλιά και να απαλλαχτούν από την κυτταρίτιδα.

Ακόμη, οι μισές γυναίκες άνω των 50 χαρακτήρισαν την εξωτερική τους εμφάνιση «μέτρια» ή «ασουλούπωτη» ενώ αντίθετα οι γυναίκες στα 20 απάντησαν «ελκυστική».

«Όλες οι μελέτες δείχνουν ότι οι περισσότερες γυναίκες φθάνουν στο απόγειο της νοητικής και συναισθηματικής τους ωριμότητας και αποτελεσματικότητας στη μέση ηλικία. Έχοντας μεγαλώσει μία οικογένεια, με το να είναι σίγουρες με τη δουλειά τους, έχουν φθάσει σε μία κατάσταση σοφής άνεσης στις ζωές τους, αισθάνονται καλά για το μέλλον. Δυστυχώς δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για το πώς αισθάνονται με το σώμα τους. Ζούμε σε μία εποχή που η γυναικεία ομορφιά προσδιορίζεται από την ηλικία - κάτι που έχει γίνει εμμονή για την κοινωνία και ειδικά για τα μέσα ενημέρωσης», αναφέρε η ψυχολόγος του συμπεριφορισμού Σούζαν Κουίλιαμ

cosmo.gr

Έφυγε νωρίς ο Νίκος Παπάζογλου

Ο Νίκος Παπάζογλου κατέληξε σήμερα το πρωί σε ηλικία 63 ετών έπειτα από άνιση μάχη με τον καρκίνο
Σύμφωνα με το kosinfo24.blogspot.com ο μεγάλος τραγουδοποιός και καλός φίλος της Κω και της Νισύρου (όπου διατηρούσε και σπίτι στα Νικιά) Νίκος Παπάζογλου -ο οποίος τον τελευταίο καιρό αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με την υγεία του...
και εκανε χημειοθεραπείες- τελικά κατέληξε σήμερα το πρωί στο σπίτι του.
Τραγική ειρωνεία όταν έφυγε πριν λίγο καιρό ο καλός του φίλος Μανώλης Ρασούλης πολλοί κοινοί γνωστοί τους, που ήξεραν την κατάσταση της υγείας του Νίκου, έλεγαν ότι δεν θα αργήσουν να ανταμώσουν και πάλι οι δύο φίλοι.